Mam u siebie kilkadziesiąt pająków, nie licząc kilkunastu kokonów – tak wychodzi z liczenia na oko, kiedy pół roku po materiale dla wspierających w końcu otwieram hodowlę dla wszystkich. Każdy pająk ptasznik w tej kolekcji ma swoją historię, więc zamiast pokazywać każdą szafę, biorę was przez najciekawsze kąty: od Brachypelma auratum za 90 zł, przez wylinkę największego pająka w kolekcji, po trzy puste terraria czekające na nowego lokatora.

Ile pająków i innych bezkręgowców mam naprawdę w hodowli?
Pół roku wcześniej pokazałem całą hodowlę tylko osobom wspierającym kanał, a w komentarzach ciągle wracało pytanie, kiedy pokażę ją publicznie. W końcu robię to teraz – bez kamery zaglądającej do każdej szafy, bo to wydłużyłoby nagranie o jakieś dwa dni.
Kiedy próbuję policzyć wszystko na koniec, wychodzi mi „kilkadziesiąt pająków” – i to bez kokonów, których mam kilkanaście. Nie liczę też preparatów wiszących na ścianie ani owadów karmowych trzymanych w osobnej szafie – to zupełnie inna, mniej efektowna część hodowli.
- preparaty na ścianie – niewliczone,
- owady karmowe w szafie – niewliczone,
- kokony – kilkanaście sztuk, liczone osobno.
„Mam może, nie wiem, kilkadziesiąt pająków. Jeżeli chcecie, możecie policzyć i dajcie znać, ile pająków i innych stworków wam wyszło. Nie licząc kokonów, bo tam jest ich kilkanaście.” — z filmu, 28:44
Jakie ptaszniki z rodzaju Brachypelma mam w hodowli?
Na jednym z regałów stoi kilka gatunków z rodzaju Brachypelma i przy nim lubię zatrzymać się najdłużej. Jest „prawdziwa” B. smithi – gatunek rzadki w hodowlach – i jej kuzynka, Brachypelma hamorii, jedyny ptasznik należący do mojej mamy, mniej kontrastowa od smithi.
Obok mieszka Anabelle, moja ulubienica znana z kanału – samica Brachypelma auratum, która liniała dwa tygodnie przed tym nagraniem. Ten rodzaj poleca się początkującym najczęściej, bo jad Brachypelm jest słaby, a ukąszenie przypomina użądlenie pszczoły. Czwarty gatunek na regale to Brachypelma boehmei z Meksyku – u mnie charakterna i zawsze chętna do jedzenia.
Rodzaj liczy osiem gatunków o jaskrawym ubarwieniu, żyje głównie w Meksyku i cały jest objęty CITES, więc przy zakupie dostajecie dokument legalnego pochodzenia. Samice żyją ponad 20 lat, samce po ostatniej wylince już tylko rok–trzy lata, a na odwłoku mają włoski parzące. W terrarium liczy się więc pozioma powierzchnia i warstwa podłoża, a nie wysokość.
Na start w sam raz będzie Brachypelma auratum – L2/3 (90 zł) – dokładnie taka, jaką była Anabelle na początku. Jeśli wolicie gatunek mojej mamy, jest też Brachypelma hamorii – L3 (50 zł).
Wolicie zobaczyć takiego pająka na żywo przed zakupem? W naszym sklepie terrarystycznym we Wrocławiu przy ul. Św. Mikołaja 63 obejrzycie okazy na własne oczy codziennie w godzinach 10–19, a na miejscu doradzimy, który gatunek Brachypelma pasuje do waszego terrarium.
Z tego fragmentu w sklepie
-
Brachypelma auratum – L2/390,00 zł -
Brachypelma hamorii – L350,00 zł
Dlaczego wylinka Theraphosa apophysis jest tak niebezpieczna dla hodowcy?
Największy pająk w mojej hodowli to samica Theraphosa apophysis i akurat przed tym nagraniem zaczęła linieć – mimo że się tego spodziewałem, i tak mnie zaskoczyła. Cała pokryła się „dywanikiem” z włosków parzących, które mają chronić ją przed drapieżnikami, w tym przede mną.
„Ten dywanik, ten meszek, trochę jak na mojej klacie jak już będę siwy, to jest dywanik z włosków parzących, które chronią pająka podczas procesu linienia przed potencjalnymi drapieżnikami, w tym przypadku przede mną.” — z filmu, 8:41
Ustawiłem pojemnik tak, żeby mieć nad całym procesem kontrolę, i planowałem złapać to linienie na timelapse. W hodowli mam więcej niż jedną taką samicę – druga mieszka w osobnym terrarium. Ten gatunek potrafi wręcz „zagnieździć się” w podłożu, pokrywając je włoskami parzącymi, więc wkładanie tam ręki bywa ryzykowne.
Włoski parzące nie zawierają jadu – działają mechanicznie, drażniąc skórę i błony śluzowe, i występują głównie u ptaszników z Nowego Świata, do których należy Theraphosa. Na zdjęciu w mojej książce widać pazury jadowe tego gatunku zestawione z palcami dorosłego człowieka – różnica w skali robi wrażenie. Zbyt mało wody w organizmie samicy z rodzaju Theraphosa może sprawić, że utknie ona w starej skórze w trakcie linienia, co bywa śmiertelne. Dorosłą samicę tego olbrzyma mamy teraz w sklepie: Theraphosa apophysis – samica 4 DC (590 zł).
| Gatunek | Jad | Rozmiar dorosłej samicy (DLS) | Długość życia samicy |
|---|---|---|---|
| Brachypelma auratum | słaby | ok. 14–15 cm | 20–30 lat |
| Brachypelma boehmei | słaby | ok. 14–15 cm | 20–30 lat |
| Brachypelma hamorii | słaby | ok. 15–16 cm | 20–30 lat |
| Theraphosa apophysis | słaby | do ok. 26 cm | 15–20 lat |
Z tego fragmentu w sklepie
-
Theraphosa apophysis – samica 4 DC590,00 zł
Jak organizuję tak dużą hodowlę – pojemniki, terraria, regały?
Najmłodsze pająki trzymam w najróżniejszych małych pojemniczkach – to pierwsza i najmniej efektowna część hodowli, ale właśnie od niej zaczyna się każdy nowy gatunek. Na górnej półce z pojemniczkami mieszka między innymi dorosły samiec Pamphobeteus platyomma i Melopoeus lividus (dawniej Cyriopagopus lividus), który podczas nagrania próbował mi uciec.
Cała reszta stoi na trzech regałach ze szklanymi terrariami, a na samej górze jednego z nich trzymam woliery z kokonami motyli czekającymi na wylęg. Osobno, we własnym terrarium, mieszka Ephebopus murinus, czyli mój „szkieletor” z Gujany Francuskiej – broni swojej norki i nie lubi, jak ktoś zagląda za blisko.
- małe pojemniczki – najmłodsze pająki,
- większe pudła – dorastające osobniki,
- górna półka z pojemniczkami – dorosłe okazy, jak platyomma czy lividus,
- trzy regały ze szklanymi terrariami – reszta kolekcji.
Oba „trudniejsze” gatunki z tej półki macie też u nas: Melopoeus (ex. Cyriopagopus) lividus – L3 (70 zł) i dorosłą Ephebopus murinus – samica 4,5 DC (450 zł). To pająki dla osób, które mają już za sobą pierwszego, spokojniejszego ptasznika.
Z tego fragmentu w sklepie
-
Melopoeus (ex. Cyriopagopus) lividus – L370,00 zł -
Ephebopus murinus – samica 4,5 DC450,00 zł
Który pająk ptasznik jest dobry na początek, a którego unikać?
Jeden z pająków w hodowli nie ma nawet polskiej nazwy – to Vitalius chromatus, znany wcześniej jako Nhandu chromatus. Jest bardzo charakterny, ale chętnie je, szybko rośnie i dobrze znosi drobne błędy, dlatego polecam go jako pierwszego ptasznika dla kogoś, kto zaczyna.
„Bardzo charakterne pająki, ale polecam jako na przykład pierwszy do hodowli. Super wybór.” — z filmu, 21:12
Młodego pająka tego gatunku kupicie u nas za 25 zł: Vitalius (ex. Nhandu) chromatus – L4. Zupełnie inaczej jest z Pamphobeteus sp. „tigris” – to najbardziej defensywny pająk, jakiego mam. Gryzie, drapie, szczypie i naprawdę przebija w tym wszystkie inne moje zwierzęta.
„On gryzie, on drapie, on szczypie. To jest najbardziej defensywny pająk, jakiego mam. Serio, on przebija wszystkie inne rzeczy. Chory na umyśle. Dramat.” — z filmu, 26:59
Z tego fragmentu w sklepie
-
Vitalius (ex. Nhandu) chromatus – L425,00 zł
Co dalej z pustymi terrariami?
Trzy terraria w mojej hodowli stoją teraz puste i szczerze nie wiem jeszcze, kogo tam wstawić. Piszcie w komentarzach pod filmem, co powinno tam zamieszkać – czytam wszystko.
Jedno zastrzeżenie: wolałbym, żeby to nie był kolejny wąż, bo węża i tak szykuję już na grudzień albo styczeń. Zobaczymy, co wymyślicie.
Wszystko z tego artykułu w jednym miejscu
-
Melopoeus (ex. Cyriopagopus) lividus – L370,00 zł -
Brachypelma auratum – L2/390,00 zł -
Vitalius (ex. Nhandu) chromatus – L425,00 zł -
Ephebopus murinus – samica 4,5 DC450,00 zł -
Theraphosa apophysis – samica 4 DC590,00 zł -
Brachypelma hamorii – L350,00 zł
Najczęstsze pytania
Ile pająków ma Wojtek w swojej hodowli?
Sam szacuję, że mam obecnie kilkadziesiąt pająków, nie licząc kilkunastu kokonów, które liczę osobno. Nie wliczam do tego też preparatów wiszących na ścianie ani owadów karmowych trzymanych w osobnej szafie – to zupełnie inna część kolekcji.
Czy pająki z rodzaju Brachypelma są niebezpieczne dla człowieka?
Nie w sensie medycznym. Jad Brachypelm jest słaby, a ukąszenie przypomina użądlenie pszczoły, więc to jeden z bezpieczniejszych rodzajów dla początkujących. Mają za to włoski parzące na odwłoku, które przy nieostrożnym obchodzeniu się z pająkiem podrażniają skórę i oczy.
Czy włoski parzące ptasznika są groźne?
Dla skóry są raczej uciążliwe niż groźne – wywołują swędzenie i wysypkę, bo działają mechanicznie, a nie jadem. Najbardziej niebezpieczne są dla oczu, dlatego nie nachylajcie się nad pająkiem, a po pracach w terrarium myjcie ręce. Szczególnie dużo włosków zostawia w podłożu Theraphosa.
Jaki był najdroższy pająk w hodowli Wojtka?
W innych filmach wspominałem, że blisko tego tytułu była dorosła samica Brachypelma auratum, a przy innej okazji padła kwota około 1200 zł za terafosę apophysis. To wspomnienia sprzed jakiegoś czasu, a nie aktualne ceny – te zawsze sprawdzicie w ofercie sklepu.
Gdzie kupić ptasznika Brachypelma we Wrocławiu?
W naszym sklepie terrarystycznym we Wrocławiu przy ul. Św. Mikołaja 63, otwartym codziennie w godzinach 10–19, obejrzycie okazy na żywo i porozmawiacie o wyborze gatunku. Doradzimy, czy na start lepiej sprawdzi się Brachypelma auratum, boehmei czy hamorii.
Chcecie więcej takich historii z hodowli? Załóżcie konto — nowe artykuły i okazy z hodowli nie uciekną.
Wolicie obejrzeć okazy na żywo? Zapraszamy do naszego sklepu terrarystycznego we Wrocławiu — ul. Św. Mikołaja 63, codziennie 10–19. Jak do nas trafić.
Źródła
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 0:02-0:23 (00:02)
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 0:44 (00:44)
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 8:01-8:41 (08:01)
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 8:41-9:02 (08:41)
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 9:02-9:23 (09:02)
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 9:50-12:39 (09:50)
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 18:51-19:31 (18:51)
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 19:31-19:51 (19:31)
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 20:11-20:52 (20:11)
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 20:52-21:13 (20:52)
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 21:12 (cytat) (21:12)
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 22:13-22:33 (22:13)
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 23:33-23:53 (23:33)
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 26:59-27:05 (26:59)
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 27:42-28:02 (27:42)
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 28:02-28:24 (28:02)
- Film: MOJA CAŁA HODOWLA ZWIERZĄT! 28:44 (podsumowanie liczby pająków) (28:44)
- Film: 5BAyRjwUHM8 – jad Brachypelma porównywalny do pszczoły, 4:25-4:34 (04:25)
- Film: GkAzOhor2Tg – druga samica terafosy apophysis, 4:38 (04:38)
- Film: GkAzOhor2Tg – terafosa zagnieżdżająca się w podłożu, 8:10 (08:10)
- Film: njLs2CJ-hZQ – Q&A, najdroższy pająk, 1:52 (01:52)
- Film: B7WwMpJccw8 – Q&A na żywo, najdroższy pająk, 46:19 (46:19)
- Książka: "Pająki nie są takie straszne", rozdział o rodzajach ptaszników – Brachypelma, s. 39
- Książka: rozdział o włoskach parzących – mechanizm i występowanie, s. 36
- Książka: zdjęcie pazurów jadowych Theraphosa apophysis, s. 30
- Książka: ryzyko odwodnienia przy wylince rodzaju Theraphosa, s. 35
- Katalog sklepu: PRODUKTY: Brachypelma auratum – L2/3 (2625), Brachypelma hamorii – L3 (2036), Theraphosa apophysis – samica 4 DC (2052), Melopoeus (ex. Cyriopagopus) lividus – L3 (2629), Ephebopus murinus – samica 4,5 DC (2112), Vitalius (ex. Nhandu) chromatus – L4 (2622)
Pełna transkrypcja filmu
[0:02] łał, au Dobra, jest panika? Drodzy widzowie, około pół roku temu opublikowałem na kanale specjalny film dostępny tylko i wyłącznie dla wspierających, pokazujących całą moją hodowlę. I pod postem informującym o tym filmie usłyszałem dużo głosów w stylu weź pan, pokaż to wszystko publice.
[0:23] Zatem wychodząc naprzeciw tym komentarzom w dzisiejszym odcinku pokażę wam absolutnie wszystkie moje zwierzaki. Film może trochę potrwać, bo do oblukania mamy raz, dwa, trzy regały plus to co jest na stole plus jeszcze jest niespodzianka tam. Oczywiście nie będę tutaj mówił o tych wszystkich preparatach, które mam na ścianie
[0:44] czyli tych, czyli tych pająkach czyli tamtych chrząszczach, jeszcze innych rzeczy i tysiącach owadów, które są w szafie, bo film zająłby nam pewnie ze dwa dni. I zaczniemy od części najnudniejszej, czyli od małych pająków bo to jest najmniej fascynujące. Zatem to wszystko musi się znaleźć tu. No i mamy w różnych, najróżniejszych pojemniczkach.
[1:05] Zobaczmy co tu jest ciekawego. Na pierwszy ogień idzie pająk czołg. Jest to samica Eresus valkenerii, czyli pająka, którego możemy spotkać w południowej Europie. No i to jest taki bombel. To jest już całkiem podrośnięta, ale jeszcze chyba niedorosła samica. Ona jest mega śmieszna, jest taka pulchniutka
[1:26] i bardzo przestraszona. No dobra, to nie będziemy jej tutaj męczyć, ale to się wszystko lepi. Matko kochana, one mają strasznie lepką tą pajęczynę. Następnie jest tajemnicze pudełko na jedzenie, które jest od mojej znajomej. I tu siedzi pająk, o którym chciałbym nagrać film, bo znaleziony został na stacji benzynowej
[1:47] właśnie przez moją koleżankę. Jest to tzw. krzyżak mostowy. O nim sobie zrobimy osobny film. To są pająki, które bardzo często bywają właśnie na mostach czy chociażby na balkonach. I na moim balkonie też są. Jeśli chodzi o takie kwadratowe pojemniczki, to tutaj mam tak. Ornitoctonina sp. funkei. Pająk, który nie ma własnego gatunku,
[2:07] jest w zasadzie nieopisanym gatunkiem. Trochę syf, trochę grzyba. Będzie piękny, niebieski. Na razie to jest maluszek. Tutaj widzicie, wystaje sobie. Następnie są dwie sztuki. Hilobrachys sp. electric blue. Aktualnie on się nazywa inaczej. Jest to Hilobrachys nataniharum. Zyskał własną nazwę. Tu również są dwa maluchy, więc nawet ich wam nie pokazuję, bo potem przejdziemy sobie do dorosłych samic,
[2:27] a one są przepiękne. Jest tu również taka mała perełka, czyli psalmopeus emeraldus, który nie mam pojęcia gdzie jest. O, tam biega. No, taki wiecie, też maleńki pająk. Aktualnie nic ciekawego. Ciekawy będzie jak dorośnie. I na samym końcu perełka z Tajwanu, czyli macrotele sp. tajwan.
[2:48] To są pająki dość silnie jadowite, bardzo defensywne. Tutaj widać jedynie pozostałości po ich bytowaniu, czyli dziurka w ziemi. Ja wam go pokażę na makro, bo pająk jest fantastyczny. Natomiast mi się trochę marzy macrotele gigas, czyli największy z całego tego rodzaju. Przed diabeł. Jeżeli ktoś ma, to niech się odezwie.
[3:09] Co tam jest dalej? Tutaj są trzy sztuki Xenestis immanis. Z tym, że to też są jeszcze maluszki. To są pająki z rozmnożenia mojego znajomego. No, takie wiecie, pypcie. Też w sumie nic specjalnego. Szaroburę pająki. No, ale są. One dorosną ogromne
[3:29] i będą takie różowe. Tu jest kolejna perełka i jest to Platytomisus octomaculatus, który mam nadzieję, że mi nie spieprzył z tego pojemnika, bo jak tak to będzie przypał. W każdym razie pajączek jest przepiękny. To jest taka żółta klucha, o której też był osobny odcinek. Zostają nam te pojemniczki. Tutaj siedzi kolejna perełka, o której chciałbym bardzo nagrać. Jest to drapieżny plus kwiak z rodziny Redu
[3:51] vide, czyli zajadkowatych. I on ma taką super kujkę. Ale nie będę wam za wiele o nim zdradzał. Na to zostawimy sobie osobny film. Tutaj jest jeszcze maluszek tego plus kwiaka. Są kliszówy, czyli takie małe pojemniki, w których trzymam małe pająki. I tutaj są jakieś, widzicie, elektryki, elektryki, czyli w sumie nic ciekawego. No te małe pająki to wiecie, są małe, więc nie za bardzo
[4:13] jest co pokazywać. To jest ciekawe. Tutaj siedzi ancylometes. I te ancylometesy to są takie pająki, które są półwodne. To znaczy one mniej więcej tak jak nasze bagniki, żyją bardzo blisko wody. Natomiast co ciekawe, one są ogromne. Ja akurat mam tutaj w centrum kadru zpreparowaną samicę ancylometes sp. ama. I na tle innych pająków
[4:33] właściwych, no to one serio są gigantyczne. Rozstaw od noży to jest ponad 10 cm, więc mam nadzieję, że ten okaz dorośnie również do takich rozmiarów. I poza tym są jeszcze trzy pojemniczki. Tutaj szczerze nie mam pojęcia co to jest za pająki. Ja go kiedyś dostałem. To jest chyba jakiś las jodorides, ale to okaże się jak dorośnie. I nie pozbywam się go, bo właśnie do tego,
[4:53] że nie wiem co to jest. Także dobrze jest ogarniać co się ma w hodowli. Oprócz tego tutaj też nie wiem co to jest. Nie pamiętam. Natomiast w tym pojemniku siedzi mały rarytasik. Jest to Trigmopheus esp. Kali z rozmnożenia mojego znajomego. Bardzo piękne, takie trochę zamszowe ptaszniki z Indii o ile pamiętam. No i tutaj też czekamy aż
[5:13] dorośnie. Widzicie norkę. Bardzo fajna sprawa. Rzadkość w hodowlach. Najnudniejsze mamy za sobą to teraz przechodzimy do tych pudeł, bo tu są duże pająki i do tamtego ancymona, bo tam się dzieje. No dzieje się. I tutaj też robimy taki myk. Fajnie. Mamy pięć pojemników i po kolei
[5:33] od tego z boczku. To tak tutaj jest terafosa blondii, czyli słynny ptasznik goliad, czyli prawdopodobnie najcięższy pająk świata. To jest taka samica, która nie jest jeszcze jakoś tak w pełni swoich rozmiarów. No tutaj macie na tle mojej ręki, także nie jest jakoś bardzo duża, ale będzie bardzo duża. Przynajmniej mam taką nadzieję. Niesamowicie żarłoczne ptaszniki. No właśnie
[5:54] o tym mówię. I takie też czasami lubią ząbki pokazać. Wow! Ale walnęła te pęsety, aż po całej ręce poczułem. No także takie oto ptyś. Następnie są dwie sztuki pająka, który był jednym z bohaterów głównych ostatniego odcinka.
[6:14] Czyli jest to Pelinobius muticus, przepiękna bestia z Tanzanii. Też bardzo charakterny stwór. Oho, już zaczyna syczeć. I już będzie tutaj pajacował. Dobra, to tej samicy damy spokój. Druga jest gorsza. Serio, bo jedna jest taka w miarę spokojna, ale druga jest diabełkiem.
[6:35] O, jeszcze dla nas sobie może trochę potańczy. Tak, to jest świetna technika obronna. No to to właśnie ta samica jest walnięta. No ale dobra, no też nie będziemy jej tutaj smyrać. Niech sobie tam tańczy. Później, jest pająk, który zrobił mi pewną niespodziankę. Otóż jest to tzw. formictopus
[6:56] sp. greengold carapax. Być może wam to nic nie mówi, jest to pająk z Dominikany i taki fajny, złoto-zielony kolor ma na carapaxie i na udach swoich odnóży. Natomiast ja tego pająka kupiłem już dawno temu, to ze 3 lata będzie. I on miał być samcem. No, a wyszła samica. Przy czym mniej więcej 3-krotnie powiększyła swoją wartość. No i jak sami widzicie
[7:16] ona też jest taka, że troszkę tam lubi sobie czasem pogryźć. A na samym końcu jest moja, tak to trochę brzydko nazwę, maskotka. Czyli dorosły samiec Tliltocatl albopilosus o imieniu Piotruś. Piotruś sobie lubi czasami pochodzić. Piotruś, no nie, nie ten.
[7:38] Nie łaś. No, no, no, no, no. Hej, hej, hej, hej, hej, hej. Ty, ziomal. To jest taka pierdoła. Trzeba go pilnować, żeby nie spadł i się czegoś nie zrobił. Ale jest fajny, puchatej, no i wiecie, taki milusi. I teraz 5 pojemników
[8:01] mamy obrobionych. Widzieliście 5 dużych pająków, ale nie widzieliście największego, który jest tu. A dlaczego on jest tu? Ponieważ dzisiaj bezczelnie, jak chciałem zdjąć te pojemniki do nagrania filmu to zobaczyłem, że w tym pojemniku coś się dzieje. I teraz delikatnie zobaczcie. Mój największy pająk, czyli terafosa apofysis, czyli
[8:21] kuzynka ptasznika goliata, która na tle mojej ręki jest taka. To jest kolos. Właśnie stwierdziła, że sobie będzie linieć. Co było dla mnie małym zaskoczeniem. Może nie tyle zaskoczeniem, bo faktycznie była osobiała i raczej tak podejrzewałem, że coś może być na rzeczy. Natomiast ciekawostka jest taka. Zobaczcie co ona ma
[8:41] na sobie. Ten dywanik, ten meszek, trochę jak na mojej klacie jak już będę siwy, to jest dywanik z włosków parzących, które chronią pająka podczas procesu linienia przed potencjalnymi drapieżnikami, w tym przypadku przede mną. I rodzaj terafosa ma to do siebie, zresztą nie tylko on, że właśnie pokrywa całą
[9:02] siebie takimi włoskami, które są niesamowicie drażniące. Jakbym teraz tutaj wetknął palucha do niej, co by było w ogóle debilizmem, bo mogłaby źle przejść w linkę i w ogóle paść, no to potem by mnie swędziało praktycznie wszystko. Więc jak tylko skończę nagrania, to ustawię tu kamerę, teraz bardzo delikatnie, nie tykać to, postawiłem ten pojemnik, żeby mieć nad tym kontrolę,
[9:23] to ustawię kamerę i spróbujemy nagrać timelapse, bo nigdy nie nagrałem timelapsu z linienia takiego wielkiego pająka.
[9:50] Duże pojemniki mamy już za sobą. To teraz pora na górną półkę, czyli na wszystkie te pojemniczki. I też robimy myk. Trochę to zajęło, jest tych pojemników sporo, no i wszystkie tutaj trzeba oblecieć. Na samym rogu jest Pamphobeteus esp. Antinous, czyli ogromny wielki pająk z południowej Ameryki, który się chowa tam
[10:11] w swojej norce. Ja go tak bezczelnie… trochę… o właśnie, pokaż nam się. Zrobił pętlę. No, to jest strasznie narwana sztuka, generalnie. Jest bardzo, bardzo butny. Przepiękny taki czarny pająk z czerwonymi włoskami na odwłoku. Bardzo żarty i rośnie ogromny,
[10:33] więc niedługo czeka go relokacja. Mam tutaj też trzy pojemniki. Raz, dwa, trzy. Z takim pająkiem, który nazywa się Ephebopus murinus. I jego wam nie pokażę, bo one w sumie schowane są pod ziemią. Natomiast tego pająka pokażę wam na bazie tego oto terrarium, które mamy w centrum kadru, bo tam jest dorosła samica tego gatunku, ale do tego przejdziemy później.
[10:54] Mam oczywiście dwie sztuki Karibena Versicolor, czyli takiego pluszaka z martyniki. O, no taki berbecz, nie? One są świetne, one są piękne. Jak są małe, to są całe niebieskie. No a teraz to strasznie wystraszona sztuka, ale przecudowne pająki. One serio
[11:14] wyglądają jakby były zrobione z pluszu. No i takie właśnie dwie sztuki sobie tutaj mam. To akurat jest samica. Co tam dalej? Tutaj jest Panphobeteus sp. Platyoma, czyli absolutnie przepiękny fioletowy pająk, który jest ogromny, który jest dorosłym samcem i który wygląda mniej więcej tak. One się tak śmiesznie
[11:34] kładą na pęsecie jak się podłoży. No petarda. To jest dorosły samiec, pewnie będzie szukał niedługo nowego domu, bo jest świeżutki. Jak już jesteśmy przy kolorowych pająkach, to muszę wam pokazać też to. Tutaj jest Cyriopagopus lividus, czyli pająk z południowo-wschodniej Azji, który nie jest fioletowy, ale za to jest niebieski. I mam nadzieję, że
[11:54] nie spyli mi tutaj ta samica. Dobra, jest pańka? No dobra. Mamy ucieczkę. Ale zobaczcie jaka jest ładnie niebieska.
[12:14] Tylko, że teraz co ja mam z tobą zrobić, powiedz mi? Absolutnie nie może wejść do szafy. To jest basic. Kurde. No dobra. Ocho, i teraz jeszcze będzie się stawiać. No tak, super. Fenomenalnie w ogóle zrobiłaś. Najpierw dała dyle, a teraz jeszcze tutaj pajacuje.
[12:39] No jest ogólnie śmiesznie. Robimy to po staremu. Czyli pająka trzeba bezczelnie złapać i do pojemniczka. No i teraz też można ją trochę podziwiać. Przecudowny pająk, tylko że sobie lubi biegać. Co tam mamy dalej? Pumphobeteus espem magnenegra, czyli kolejny dorosły samiec rodzaju
[13:00] Pumphobeteus. Też całkiem ładny, chociaż on szczerze nie jest aż taki kolorowy jak jego poprzednik. Ten się będzie stawiał. On jest taki bardziej purpurowy, coś takiego. Tu jest drugi lividus, czyli ten co nam przed chwilą sp***drzył, ale jego nie tykamy, bo ma tutaj taką fajną norę. Nie chce jej rozgrzebywać, więc nie chce siedzieć. Tutaj jest nie
[13:20] pająk, a pajęczak. I jest to nic innego jak amblypyga, czyli właśnie taki oto śmieszny stworek, który znany jest z Harry'ego Pottera. Bardzo szybki, niejadowity, nieszkodliwy. Właśnie, jest serio przezabawny. Jeszcze nigdy mi się nie udało nagrać jak on poluje. A wiem, że poluje, no bo karaczany znikają, co jest dosyć proste, więc
[13:41] wszystko przed nami. Tutaj na drugim rogu jest kolejny Pumphobeteus. Też bardzo ładny. Też taki powiedziałbym, o właśnie, różowiutki. No i w sumie tyle. Także kolejny dorosły różowy pająk. Nie no misiek, oddaj pęsety. No, już. Tutaj siedzi bestia.
[14:01] Czyli, Hilobrah jest na tanie Harum. Duża, może jeszcze nie dorosła, ale duża samica, która może by nam się pokazała, ale damy ją do światła bardziej. O. No, pokażesz nam się? Oj, dobra, będzie gryzła. Tak, będzie gryzła zdecydowanie. Natomiast jest przepiękna i właśnie ten niebieski kolor,
[14:21] który wychodzi na jednurzach, to jest cudo. Ale ma w ogóle leśniące helicery. No, jeszcze piękne. Świetnie nam się pokazałaś, dziewczyno. Bardzo ładnie. To jest jedna z dwóch takich dużych sztuk, które mam. Jedną wam jeszcze pokażę później. I zostały nam dwa pojemniki. Tutaj jest Aphonopelma morea,
[14:42] czyli bardzo rzadki, bardzo drogi pająk, który aktualnie nie reprezentuje sobą absolutnie nic. Jest brzydki, szarobury. O, jest. No, pokaż nam się. I ona też jest taka, że będzie gryzła. Co jest w ogóle śmieszne, bo to jest taki mały niebieski kolor. No, już jakieś tam może zalążki niebieskiego widać, ale jak ten pająk dorośnie, to będzie taka petarda,
[15:04] że koniec świata, on będzie niesamowicie niebieski. No, na razie jest po prostu gruby i zbliża się pewnie do… Chociaż może jeszcze nie. A zobaczymy. Mam nadzieję, że szybko wylinieje, bo rośnie bardzo długo. No i został nam Tenancymon, czyli jest Olifistius ornatus, czyli Trapdor, pająk, który buduje takie charakterystyczne norki. I bardzo chciałbym nagrać,
[15:25] jak on wyskakuje z tej norki. Tylko, że to trzeba delikatnie… Oj, chyba dzisiaj nie jest jego dzień. W każdym razie… Siedzi u wejścia, skubaniec. Tu jest nora, w środku jest pająk, widać nóżki, także nie przeszkadzamy mu. Aha, jeszcze zapomniałem o jednym
[15:45] pająku. Augacefalus azendami. Przepiękny afrykański ptasznik. Zobaczcie w ogóle, jak on wygląda. Znaczy ona, bo to jest samica. No arcycudo, ten jej carapax. To jest taka petarda. On wygląda jak jakieś talizmany, czy elementy ozdobne w starożytnym Egipcie. No niesamowita sprawa. Przepiękny pająk. I z tych pojemników
[16:06] to jest grubsza tyle. Teraz trzeba przejść do tych pojemników, czyli takich niższych. Takich pojemników mam sztuk 11. No i po kolei, co tu jest? Terafosa blondi. Jedna sztuka i druga sztuka. Z tym, że to są maluchy, czyli dokładnie ten sam gatunek, który pokazywałem wam na początku. Mamy samca i samicę.
[16:27] W sumie… o macko, jakie zrywne są. W sumie nic szczególnego, czekam aż dorosną, no a też będą wielkie. Tutaj jest ciekawostka, bo w tym pojemniku po raz kolejny nie siedzi pająk, a coś, co nazywamy bicziko odwłokowcem. Czyli jest to kolejny niejadowity pajęczak, który będzie gryzł czy nie? No tak, trochę by ugryzł.
[16:50] W każdym razie to są świetne zwierzaki, które potrafią strzelać prawie czystym kwasem octowym. Nie śmierdzi mi ręka, więc nie użył. Natomiast przeniesamowite do obserwacji. I zakrywamy go. W pojemnikach tych mam również dość sporo rodzaju pamphobeteus. Między innymi tutaj jest pamphobeteus sp, bodajże hexa. To też
[17:11] prawdopodobnie wam nic nie mówi. Jest to po prostu kolejny z takich hodowlanych gatunków. Trochę inny niż inne. No tak mniej więcej to wygląda. Tu jest przepiękny pająk. Gram mostola i herringi. Samica, która charakteryzuje się tym, że właśnie ma takie czerwone włoski na odwłoku, a poza tym będzie granatowo szara. Nawet nie zasrała miski z wodą, więc fajnie. Tutaj
[17:31] jest perła w koronie, czyli pamphobeteus ultramarinus samiec, który co ciekawe, jak dorośnie, to już znalazł nowego właściciela. Jako, że te pająki są bardzo poszukiwane przez hodowców. No to napisał do mnie właśnie tutaj jeden ziomek i powiedział, że chce go, jak dorośnie. No ale to wiecie za rok dopiero, bo jeszcze za dwie wylinki. Tu jest brachypelma baumgartenia.
[17:51] Przynajmniej mam taką nadzieję. Była słynna drama z tymi pająkami. Wygląda legitnie, więc mam nadzieję, że będzie wszystko ok. O i grziba sobie wyhodowała. Znaczy ja jej wyhodowałem. Super. Xenestis esp bright, czyli aha, moczy morda. No tak, nie ma to jak siedzieć w misce na wodę. Przepiękny pająk, który będzie w dorosłości. Bardzo aksamitny.
[18:11] I taki, no, kontrastowy. Ja wam pokażę fotkę, jak wygląda dorosła samica z tego gatunku. Tutaj jest Xenestis intermedia, czyli bohater jednego z ostatnich filmów i też mały. I też ma grziba, więc trzeba będzie wymienić podłoże. No taki bąbel. W sumie, wiecie, małe pająki, no to tam serio, nie ma się nad czym zachwycać. Tutaj jest kolejny
[18:31] pumpobeteus, tym razem sp. fortis, czyli kolejny pumpuch. No a tu jest ciekawostka. Bo jeśli oglądacie mój kanał, to doskonale wiecie, że tutaj siedzi Xenestis colopendra sp. whitelex. I ona jest w podwójnym pojemniku, ponieważ kiedyś mi próbowała dać dyle przez te oto dziurki. Zatem na razie jeszcze siedzi tu, ale czekam na kolejną wylinkę i będzie można ją normalnie
[18:51] przesadzać do większego pojemnika. Straszny stwór, szczególnie mając na względzie to, że on dorasta do 40 cm długości. No powiedzmy, że to jest 20, więc będzie dwa razy dłuższy. Koszmarna bestia. Plastik mamy za sobą, więc zostały terraria, czyli właśnie raz, dwa, trzy regały, na których stoi szkło, w których
[19:11] są różne zwierzaki. A zaczniemy sobie od tego regału. Na którym to od góry stoją woliery. Jedna i druga, w których są kokony, motyli, które jeszcze się nie wlęgły. Są to m.in. atlasy, ale też inne pawice. I po prostu czekam sobie na wylęg. No to mniej więcej wygląda tak, że się czeka, także bardzo fascynujące zajęcie.
[19:31] Poniżej mamy terraria, w których jest głównie rodzaj brachypelma, bo mamy tutaj m.in. brachypelma smithii, czyli te prawdziwą smithii, dość rzadki gatunek w hodowlach, bardzo piękny. Jego kuzynka, czyli brachypelma hamori, którą również mam, a w zasadzie mają moja mama, bo to jest jedyny ptasznik mojej mamy, jest trochę mniej kontrastowa.
[19:51] Ta jest przepiękna, jest to samica i czekam aż wylinieje po raz kolejny. Tu jest pamphobeteus sp. magnanegra. Strasznie skryty stwór. On ma tutaj swoją norę, widać. Prześwit. I w zasadzie bardzo rzadko go widzę. Oczywiście pokażę go wam na makro. Poniżej są dwa kolejne pająki z rodzaju brachypelma, czyli brachypelma classic,
[20:11] która gdzieś tam jest. O, jest! Chowa się w swojej norze. Bardzo ładny rudobrązowy stwór. Jest moja ulubienica, czyli anabel, czyli brachypelma auratum. Tylko ona liniała dwa tygodnie temu. Już ją karmiłem raz i może by nam się tak trochę pokazała, co? Bo tu jest cimno. O!
[20:31] No? No piękno jesteś. Jest taka świeża, taka ładna, taka kontrastowa. Cudeńko po prostu. Serio, to jest tak przepiękny pająk. Niestety takie pająki w naturze nie mają lekko ze względu właśnie na odłowę, ze względu na drapieżników i prawdopodobnie w hodowlach, chociażby w Europie jest ich więcej niż na wolności.
[20:52] Tak się właśnie smutnie zrobiło. Matko, kochana, coś ty zrobiła z tą miską. Jezus Maria! Dwa dni temu ci wymieniałem wodę. Noż po prostu gorzej niż z dzieckiem. No, tutaj jest Nanduchromatus, czyli ptasznik, który nie ma polskiej nazwy. Ona jest też taka, że lubi sobie wejść czasem
[21:13] do ludzi, a przynajmniej po jedzenie. O! Też się będzie do wylinki zbliżać. Bardzo charakterne pająki, ale polecam jako na przykład pierwszy do hodowli. Super wybór. No a z boku jest Grzesiu. Grzesiu, czyli mój duży czarny skorpion, który jest tam schowany za tubą. Też wam oczywiście go pokażę.
[21:33] Natomiast Grzesiu jest bardzo grzeczny, mimo że jest przerażająco ogromny. A gatunek skorpiona to Heterometrus Spinifer. No i jeden regał jest zbani poza jednym terarium, które w ogóle nie stoi na regale. To terarium jest tu. I tutaj żyje kolejny Trapdor, czyli taki kolejny pająk, który robi charakterystyczne norki. I norki są zakryte klapkami.
[21:53] Tutaj jest klapka. W ogóle obsługa tego pająka jest taka, że ja go ani razu nie widziałem, od kiedy ostatni raz nagrywałem o nim film, chyba rok temu. Serio. Tutaj wlewam raz na dwa tygodnie kubeł wody, daję trochę karaczanów, które znikają, czyli ten pająk poluje. No i serio od roku go nie widziałem, co jest trochę przykre. No ale tak wyglądają realia
[22:13] hodowli właśnie Trapdorów. To teraz ten regał. I tutaj mamy kolejną sztukę z rodzaju Brachypelma. Tym razem jest to Brachypelma bechmei, czyli bardzo przepiękny meksykański pajączek, który jest właśnie taki. Bardzo fajna, też charakterna dość samica, bo braszki generalnie uchodzą za takie dość spokojne.
[22:33] A ona jest… No właśnie, ona jest taka, że bardzo lubi jeść. Teraz już skumała, że to nie jest jedzenie. Dobra, może jednak nie skumała. Chyba jest głodna, ale też… No przecudowny pająk. Ona jest taka trochę panikara, ale i tak ją lubię. W tym terrarium jest bestia i w sumie możemy go wyciągnąć.
[22:53] Cofam, co powiedziałem. W życiu jej nie wyciągniemy. Ona zbunkrowała się w norze. Siedzi tutaj mniej więcej w tym rogu i nie chce jej wyganiać, bo nie wiem, czy się do wylinki nie będzie zbliżać. Natomiast jest to samica Hilobrachys nataniharum, którą też mieliście okazję podziwiać w jednym filmie. Bardzo duża, bardzo niebieska, bardzo piękna i bardzo defensywna samica.
[23:13] A tuż obok jest coś, o czym szykuje jeden z kolejnych filmów i nie jest to pająk, lecz skorpion. To jest konkretnie Hadrurus arizonensis, pochodzący z tego roku z Arizony, czyli jest to odłów. Jest to taki jasno żółty, bardzo fajny skorpion, który nie ma silnego jadu, a wygląda jakby był turbozabójczy. I nie chcę też wam o nim dużo opowiadać,
[23:33] ale na pewno poświęcę mu osobny odcinek. Z boku jest Ephebopus murinus, czyli to, o czym mówiłem, że wam pokażę, chociaż to też będzie coś czuje akcja, ewakuacja. No ale dobra, spróbujmy. O kurcze, słuchajcie, myślałem, że będzie gorzej. I tyleśmy ją widzieli. Tak, to jest pająk, który będzie bardzo
[23:53] bronił swojej norki. I on jest w ogóle nazywany pająkiem szkieletorem, bo na odnóżach, które swoją drogą ma takie pięknie benzynowe, o właśnie, na odnóżach ma taki wzór właśnie przypominający szkielet, ale to widać
[24:15] nie no, w życiu w ogóle, nie da rady. Pokażę wam to na innych ujęciach, natomiast absolutnie przepiękny pająk pochodzący z gujany francuskiej. W terrarium obok jest mała wariatka uciekinierka, która właśnie próbuje dać dyle. Wczoraj też mi spyliła przy próbie karmienia. Jest to Avicularia avicularia, czyli jeden z pierwszych, o ile nie pierwszy, odkryty w ogóle ptasznik. Ja ją tak bezczelnie chwycę, bo chcę
[24:36] wam pokazać jej kolorki, zobaczcie. Matko, jak się śmiesznie ułożyła. Zaraz cię puszczę. Ale ona, widzicie, jest taka niebieściutko zielona. I już ją puszczamy. Proszę bardzo, do domku swojego już. Mykaj. No, no, no, no, no. Kolejne terrarium jest puste. Tu nic nie ma. A tutaj siedzi pająk z południowej Ameryki.
[24:56] Właściwy pająk, czyli nie ptasznik i jest to Cupenius salei. Z ciekawostek, nazywany jest pająkiem Tygrysim. Gdzie on jest? O, tu siedzi. No właśnie. Hej, hej, hej, hej, hej. Nie uciekaj mi, ty wariat. No, to ona jest taka. Jest przepięknie ubarwiona. To jest tak zwana
[25:16] forma Belize. Wygląda trochę jak Wałęsak Brazylijski, ale nie jest Wałęsakiem Brazylijskim w żadnym, w żadnym wypadku. No i najfajniejsze u niej jest to, jak wygląda z przodu, bo wygląda przestrasznie. O, właśnie mniej więcej tak. Cudeńko. I ustawia się też tak charakterystycznie, właśnie jak robią to pająki z rodziny Ktenide, czyli
[25:36] dokładnie tak jak Wałęsaki. Ona chyba nie jest z rodziny Ktenide, o ile pamiętam. Swoją drogą niesamowite, jak ona się spłaszcza i chce w ogóle… Widzicie to? No jest płaściutka i ucieka. Cudeńko. Dobra, zostawiamy ją. Na dole siedzi oczywiście największy gamoń z całego tego towarzystwa, czyli mujeu Blefar Lamparci, czyli Leosia. To jest taki
[25:59] głąb. No. Będzie co, czy nie będzie nic? Au. I co, skumałaś, że to nie jest jedzenie, nie? Jeszcze jej nie nauczyłem, że palec to nie jedzenie. Ale ciężko ta nauka idzie, jest mega oporna na wiedzę. W każdym razie przecudowny stworek.
[26:19] No i tak. I sobie tutaj żyję. A niżej jest jeszcze mój drugi gat, czyli Boa Cesarski, który aktualnie skitrany jest tutaj. Nie mam go jak wam pokazać, bo nie chcę go bardzo wyganiać stamtąd. Coś tam może będzie widać. O. Tylko skórę widać. Więc on leży sobie aktualnie na macie grzewczej i się grzeje.
[26:39] Także tutaj nie będę mu przeszkadzał. W każdym razie jest to Boa Cesarski, czyli Boa Imperator z genem IMG, który sprawi, że w przyszłości będzie czarny i taki bardzo połyskujący. Cudeńko. Na samym dole są trzy terraria znowu z dwoma pająkami z rodzaju Pumphobeteus, czyli jest to Pumphobeteus tigris. Straszny stwór. Jest tragedia w obsłudze tego pająka. On gryzie, on drapie,
[27:00] on szczypie. To jest najbardziej defensywny pająk. Jakiego mam. Serio, on przebija wszystkie inne rzeczy. Chory na umyślę. Dramat. Tutaj jest Grammostola grossa, czyli jedna z największych z rodzajów Grammostola. Ona jest jeszcze nieduża,
[27:21] ale co ty tu kombinujesz? Czemu ty idziesz tyłem? No widać, taką ma ochotę. A tutaj jest pająk, którego nauczyłem tańczyć, czyli Pumphobeteus Spanagrycolor. I pokażę wam scenę, jak się poleje tutaj wodą, to ona czasami tak łapkami macha i wtedy wygląda jakby tańczyła. Także prze zabawne stworki. To terrarium jest puste, to terrarium jest puste.
[27:42] Tu jest żywa trzykrotka i był tutaj jeden pająk, ale poszedł do nowego właściciela. To terrarium również jest puste. I to szkło, dokładnie w takim samym rozmiarze jak terrarium dla Boa, które zostało robione specjalnie pod moje regały, szuka pomysłu na lokatora. I tutaj zostawiam wam sekcję komentarzy. Dajcie znać, co byście chcieli zobaczyć w tym oto terrarium.
[28:02] Raczej, żeby to nie był wąż, bo a propos węży, to na razie dyzio jest moim jedynym wężem, ale w grudniu szykuję dla was bombę. Albo w styczniu. I to będzie, no myślę, że będziecie zadowoleni. Tutaj chciałem wrzucić grupówkę jakichś pająków. Zobaczymy, co z tego wyjdzie. Na razie niech stoi puste. A ostatnie terrarium jest zamieszkałe przez samicę Brachypelma baumgarteni,
[28:24] czyli drugą sztuka, jaką mam. Ona jest duża, wyliniała niedawno, o ile pamiętam. Tu jest wylinka. I też ją wam pokażę, wyciągnę. No i tyle. Także, jak sami widzicie, no jest trochę tego, ale to też nie jest jakaś ogromna hodowla, to nie jest wielkie zoo. Mam może, nie wiem, kilkadziesiąt pająków. Jeżeli chcecie, możecie policzyć i dajcie znać
[28:44] ile pająków i innych stworków wam wyszło. Nie licząc kokonów, bo tam jest ich kilkanaście. Dajcie znać, co sądzicie o takiej oto pokazówce, chciałem to powiedzieć. Hej!
