Darmowa dostawa od 199 zł dla klientów z kontem i zgodą marketingową ✦ Załóż konto → +100 pkt na start ✦ Zgoda marketingowa = +150 pkt ✦ 2 000 pkt = 100 zł do wydania ✦

Grammostola pulchra: hodowla, cena i wygląd dorosłej samicy

Grammostola pulchra, czyli ptasznik węglany, to spokojny, masywny ptasznik z Brazylii o srebrzysto-czarnym ubarwieniu – i mój sentymentalny ulubieniec, bo pierwszą samicą tego gatunku była moja Zosia. Dorosła samica dorasta do około 16 cm rozstawu odnóży, ale rośnie wyjątkowo wolno, a żyje 20–30 lat. Pokazuję, jak ją trzymać i poić, czy trzeba się bać jej jadu, ile kosztuje i jak takie pająki trzyma hodowla z 50 tysiącami sztuk.

Grammostola pulchra: hodowla, cena i wygląd dorosłej samicy — film

Czym jest Grammostola pulchra i skąd pochodzi?

Grammostola pulchra to naziemny ptasznik z Ameryki Południowej, opisany w 1921 roku przez brazylijskiego zoologa Mello-Leitão – tego samego, który opisał znaną w hobby Lasiodora parahybana. Pochodzi z południa Brazylii, ze stanu Rio Grande do Sul, a w Polsce bywa nazywany ptasznikiem węglanym.

„Udało się po długim czasie zdobyć kolejną samicę dorosłą Grammostola pulchra.” — z filmu, 6:53

Przy zakupie zaznaczałem, że okaz może być klasyczną pulchrą albo opisaną w 2016 roku Grammostola quirogai z Urugwaju i Brazylii. Oba gatunki są duże, czarne i niemal identyczne z wyglądu, a pewnie rozróżnia się je dopiero po budowie narządów kopulacyjnych i badaniach genetycznych – w hobby bywają mylone od lat. Ostatecznie po obejrzeniu pająka stwierdziłem, że trafiła się pulchra.

Cecha Grammostola pulchra
Pochodzenie południowa Brazylia
Rozmiar dorosłej samicy ok. 16 cm rozstawu odnóży (DLS)
Długość życia samicy 20–30 lat
Tempo wzrostu bardzo wolne
Tryb życia naziemny
Jad słaby
CITES nie

Jak wygląda dorosła samica Grammostola pulchra?

Kolor dorosłej samicy to nie czerń, a wyraźny srebrzysto-szary połysk – porównuję go do umaszczenia silverbacka, czyli dorosłego samca goryla. Do tego dochodzi bardzo masywna, „grubaśna” budowa ciała.

„Ten kolor jej to wcale nie jest czerń, tylko to jest aż taki srebrzysto-szary. Trochę mi przypomina te silverbacki, czyli dorosłe samce goryli.” — z filmu, 8:37

Już przy pierwszym kontakcie z pojemnikiem transportowym komentuję, że samica jest „grubiutka”, a chwilę później powtarzam to dobitniej: „one są tak grubaśne”. To gatunek, który bardziej niż smukłością imponuje masą i budową.

  • kolor: srebrzysto-szary, w zależności od światła prawie czarny,
  • budowa: masywna, z grubymi odnóżami,
  • rozmiar: ok. 16 cm rozstawu odnóży u dorosłej samicy,
  • charakter: bardzo spokojny, rzadko wyczesuje włoski.

Jak szybko rośnie Grammostola pulchra?

Wyjątkowo wolno – dorośnięcie do dużych rozmiarów zajmuje lata, nie miesiące, i to cecha całego gatunku.

„One są tak grubaśne, no i wybitnie wolno rosną. To jest niestety cecha tego gatunku.” — z filmu, 9:18

Moja wcześniejsza samica, Zosia, wyliniała pierwszy raz dopiero jakieś trzy lata po zakupie. Odhodowanie tego pająka do dużych rozmiarów zajmuje co najmniej 5–7 lat, a przy jednym z młodszych osobników szacowałem, że poczekam jeszcze ze 8 lat, zanim dorośnie. Jeśli szukacie gatunku „na już”, pulchra się do tego nie nadaje. Dlatego dorosłe samice są tak rzadkie i drogie – ktoś musiał na nie czekać wiele lat.

Czy Grammostola pulchra nadaje się na pierwszego ptasznika?

Charakterem – jak najbardziej. To jeden z najspokojniejszych ptaszników, jakie znam: rzadko ucieka, rzadko wyczesuje włoski, a nowa samica od pierwszego kontaktu zachowywała się u mnie super spokojnie, bez oznak nerwowości. Wymagania ma proste: temperatura pokojowa, trochę wilgoci w podłożu i miseczka z wodą.

Minusem jest cena i cierpliwość. Młoda pulchra rośnie latami, więc na efektownego, dużego pająka trzeba poczekać, a dorosłe samice kosztują wielokrotnie więcej niż maluchy. Jeśli zależy wam na spokojnym pająku i nie przeszkadza wam, że przez pierwsze lata niewiele się zmienia, to świetny wybór na start. Jeśli chcecie szybciej zobaczyć dużego ptasznika, zacznijcie od szybciej rosnącego gatunku, a pulchrę dokupcie później.

W czym trzymać Grammostola pulchra?

Swoją samicę trzymam w akrylowym terrarium, które wcześniej zajmowała moja Brachypelma boehmei – pulchra po prostu urosła większa. Dla ptasznika naziemnego liczy się powierzchnia, a nie wysokość: podstawa to mniej więcej dwa–trzy rozstawy odnóży na długość i dwa na szerokość, a wysokość nad podłożem nie powinna przekraczać półtora rozstawu, bo upadek grozi pęknięciem odwłoka.

Pulchra dobrze znosi temperaturę pokojową, 20–26°C, i nie potrzebuje mokrego terrarium – wystarczy podłoże lekko wilgotne od spodu albo w jednym rogu i stały dostęp do wody. Zawilgocone, źle wentylowane terrarium szkodzi jej bardziej niż lekka suchość.

Jak poić dużego ptasznika – miseczka czy zraszanie?

Przy tak dużej samicy stawiam na miseczkę z wodą, a nie na samo zraszanie – i nagranie pokazuje, że pająk faktycznie z niej korzysta. W nowym pojemniku od razu przygotowuję miseczkę i wlewam do niej wodę. Po dwóch dniach transportu bez wody samica sama kieruje się do miseczki i pije.

„Ona sobie właśnie elegancko chłepcze wodę […] pająki korzystają z miseczki, jak się okazuje.” — z filmu, 8:58

Obok miseczki, np. Miseczka szklana okrągła (14,90 zł), nawilżam podłoże z Spryskiwacz 200 ml (15 zł) – torf z wermikulitem długo trzyma wilgoć od spodu. Przy dużych ptasznikach miseczka to często lepszy wybór niż samo zraszanie.

  1. Przygotujcie płytką miseczkę i nalejcie świeżej wody.
  2. Ustawcie ją w miejscu dostępnym dla pająka, najlepiej wkopaną w podłoże.
  3. Obserwujcie, czy pająk z niej korzysta – szczególnie po transporcie.
  4. Wymieniajcie wodę co kilka dni i czyśćcie miseczkę z resztek.

Czym karmić Grammostola pulchra?

Swoją samicę karmiłem karaczanem madagaskarskim i poradziła sobie z nim bez problemu. Dorosła pulchra zje dużego karaczana albo kilka świerszczy mniej więcej raz w tygodniu, a przy jej tempie wzrostu – często rzadziej. Młode karmi się drobniejszymi owadami, dobranymi do wielkości odwłoka pająka.

Dorosłej samicy dobrze posłuży Karaczan argentyński duży (3-5 cm) (od 10 zł). Niezjedzonego owada wyjmijcie po dobie, a przed wylinką i tuż po niej nie karmcie wcale – pulchra, jak każdy ptasznik, potrafi wtedy odmawiać jedzenia tygodniami i to nie powód do paniki.

Czy Grammostola pulchra jest niebezpieczna?

Grammostola pulchra ma opinię spokojnego gatunku, ale mam dla was wyraźne zastrzeżenie – chodzi o jej pazury jadowe, nie tylko o sam jad.

„Broń Boże nie chciałbym zostać ugryzionym przez takiego pająka, bo te grammostole mają przepotężne pazury jadowe.” — z filmu, 8:16

Pająki z rodzaju Grammostola mają dość słaby jad, słabszy niż na przykład ptaszniki azjatyckie. Nawet w spokojnych rodzajach, jak Grammostola czy Aphonopelma, zawsze może się jednak trafić „czarna owca” i dojść do ukąszenia – a przy tak dużych pazurach samo mechaniczne ukłucie jest bolesne. Silne pazury i parzące włoski to u tego gatunku większe ryzyko niż sam jad.

Włoski parzące pulchra wyczesuje rzadko, ale gdy już to zrobi, podrażniają skórę i oczy – przy pracach w terrarium nie nachylajcie się nad pająkiem. Po ukąszeniu dowolnego ptasznika jedyna sensowna rada to kontakt z lekarzem i podanie nazwy gatunku.

Jak trzyma ptaszniki hodowla z 50 tysiącami pająków?

Pulchrę spotkałem też podczas wizyty w hodowli Argiope Terra pod Białymstokiem, którą prowadzą Daniel i Piotrek – Piotrek hoduje pająki od jakichś 20 lat, Daniel od 18–19. Żeby ją zobaczyć, pokonałem około 500 kilometrów w jedną stronę, a na pytanie, ile mają pająków, usłyszałem: około 50 tysięcy. To osobna, partnerska hodowla, a nie nasz sklep.

„Na początek moja ukochana ulubienica… Pająk, którego też znacie z mojego kanału i to tak bardzo dobrze. Jest to Grammostola pulchra. Ptasznik węglany.” — z filmu, 23:13

Dorosła samica pulchry, którą mi tam pokazano, kopulowała już wielokrotnie i przy tej okazji zjadła kilku dużych samców – u tego gatunku to nic niezwykłego.

„Pulchra też zjada samce. Zdarza się normalnie, że zjadają samce.” — z filmu, 23:36

Duże ptaszniki trzymają tam głównie w głębokich plastikowych wiaderkach z małą wentylacją, a nie w szklanych terrariach. Doszli do tego przez lata testów: w pojemnikach z dużą wentylacją wysychały kokony, przy szkle łatwiej o uszkodzenie odnóża, a torf częściej się wysypuje. Sami przyznają jednak, że przy niewielkiej, domowej hodowli wybraliby szkło.

„W domu, jakbym miał mało tych pająków, hodowałbym na 100% szkle. Ale na dużej hodowli nie ma co. Chyba jednak wygra plastik.” — z filmu, 17:58

Czy Grammostola pulchra jest objęta CITES?

Nie. Grammostola pulchra nie jest wymieniona w załącznikach Konwencji Waszyngtońskiej ani w polskim rozporządzeniu o gatunkach niebezpiecznych dla życia i zdrowia ludzi. Jej zakup i hodowla nie wymagają więc zezwolenia, dokumentu CITES ani rejestracji w starostwie. Warto za to zachować dowód zakupu i zapytać sprzedawcę, czy pająk pochodzi z hodowli.

Ile kosztuje Grammostola pulchra i gdzie ją kupić?

W naszym sklepie młoda samica to Grammostola pulchra – samica 2 DC za 320 zł – gdy akurat jest wyprzedana, zapiszcie się na powiadomienie o dostępności. Duże, dorosłe samice tego gatunku, jak moja Zosia, praktycznie nie występują w handlu, bo na taki rozmiar czeka się wiele lat. Wcześniejsze osobniki kupowałem między innymi na giełdzie w Krakowie. Na dorosłą samicę Grammostola pulchra trzeba czasem długo polować.

Szukacie równie spokojnego ptasznika naziemnego od ręki? Podobnie łagodne i łatwe w hodowli są Brachypelma hamorii – samica 2-2,5 DC (220 zł) i Tliltocatl albopilosus "Nicaragua" – samica 2 DC (100 zł). Wolicie obejrzeć okazy na żywo? Zapraszamy do naszego sklepu terrarystycznego we Wrocławiu – ul. Św. Mikołaja 63, codziennie 10–19.

Kim była Zosia, moja pierwsza pulchra?

Zanim trafiła do mnie nowa samica, miałem już jedną Grammostola pulchra – Zosię, moją pierwszą przedstawicielkę tego gatunku, która była ze mną przez wiele lat.

„Trzy lata temu miałem pewnego pająka o imieniu Zosia. Zosia odeszła. Zosia była ze mną bardzo długo i to był mój pierwszy pająk z tego gatunku.” — z filmu, 6:33

Ta strata i długie poszukiwania to część tego, dlaczego nowa samica tyle dla mnie znaczy. W jednym z wcześniejszych filmów pokazywałem wylinkę Zosi i przyznawałem, że byłem nią trochę w szoku – przyszła szybciej niż poprzednia. A wy macie w hodowli pająka, na którego czekaliście latami? Dajcie znać w komentarzu.

Wszystko z tego artykułu w jednym miejscu

Najczęstsze pytania

Ile żyje Grammostola pulchra?

Samice Grammostola pulchra żyją zwykle 20–30 lat, samce znacznie krócej – po osiągnięciu dojrzałości zwykle jeszcze rok, dwa. To jeden z najbardziej długowiecznych ptaszników, więc decydując się na samicę, trzeba liczyć się z hodowlą na dekady, a nie na kilka sezonów.

Czym różni się Grammostola pulchra od Grammostola quirogai?

Z wyglądu prawie niczym – oba gatunki są duże, czarne i masywne. G. pulchra opisano w 1921 roku z południa Brazylii, a G. quirogai dopiero w 2016 roku z Urugwaju i Brazylii. Pewnie rozróżnia się je po budowie narządów kopulacyjnych i badaniach genetycznych, dlatego w hobby bywają mylone.

Czy Grammostola pulchra jest agresywna?

Nie, to gatunek, który opisuję jako bardzo spokojny. Nowa samica od pierwszego kontaktu zachowywała się u mnie super spokojnie, bez oznak agresji czy nerwowości. Pamiętajcie jednak, że w każdym łagodnym rodzaju może trafić się „czarna owca”, a pazury jadowe pulchry są naprawdę duże.

Jak duża jest dorosła samica Grammostola pulchra?

Dorosła samica osiąga około 16 cm rozstawu odnóży (DLS) i jest bardzo masywna – bardziej imponuje grubością odnóży i odwłoka niż długością. Dochodzenie do takiego rozmiaru zajmuje jej wyjątkowo dużo czasu: co najmniej 5–7 lat, a czasem nawet więcej.

Ile kosztuje Grammostola pulchra w Polsce?

W naszym sklepie młoda samica 2 DC kosztuje 320 zł, choć bywa wyprzedana – wtedy warto zapisać się na powiadomienie o dostępności. Duże, dorosłe samice pojawiają się na rynku rzadko i kosztują wielokrotnie więcej, bo na taki rozmiar czeka się wiele lat.

Jakie podłoże dla Grammostola pulchra?

Sprawdza się gruba warstwa torfu, u mnie z dodatkiem wermikulitu, lekko wilgotna od spodu albo w jednym rogu. Do tego głęboka kryjówka, w której pająk może kopać, i zawsze pełna miseczka z wodą. Unikajcie mokrego, zawilgoconego podłoża i słabej wentylacji.

Czy samice Grammostola pulchra zjadają samce po kopulacji?

Zdarza się to normalnie. Samica, którą widziałem w hodowli Argiope Terra, kopulowała już wielokrotnie i przy tej okazji zjadła kilku dużych samców. Przy łączeniu par samca trzeba więc obserwować i szybko odłowić, gdy tylko zakończy kopulację.

Gdzie kupić Grammostola pulchra we Wrocławiu?

Okazy obejrzycie na żywo w naszym sklepie terrarystycznym we Wrocławiu, przy ul. Św. Mikołaja 63, otwartym codziennie w godzinach 10–19. Na miejscu doradzimy, na co zwrócić uwagę przed zakupem, i pokażemy inne spokojne ptaszniki naziemne, jeśli pulchra akurat będzie wyprzedana.

Na spokojnie, od początku: całą wiedzę na start zebrałem w książce „"Pająki nie są takie straszne" Wojciech Kubiak”.

Załóżcie konto, żeby dostać wiadomość, kiedy wrócą okazy z tego artykułu.

Wolicie obejrzeć okazy na żywo? Zapraszamy do naszego sklepu terrarystycznego we Wrocławiu — ul. Św. Mikołaja 63, codziennie 10–19. Jak do nas trafić.

Źródła
Wojciech Kubiak · hodowca, autor kanału Venomous Art · zaktualizowano 2.10.2026
Pełna transkrypcja filmu

[0:00] Kurde, jest mega lipa, bo za dwa dni idę na wesele i mi pryżcz wyskoczył. Dlatego trzeba się pocieszyć nowymi pająkami. Dzień dobry moi drodzy. W dzisiejszym materiale będzie dużo kolorowych, rzadkich pająków, bo zrobiłem duże zakupy i będą pająki różowe, będą pająki beżowe, czarne, fioletowe, niebieskie i różne [śmiech] takie. A partnerem
[0:20] dzisiejszego materiału i swoją drogą kimś od kogo wziąłem te pająki, od kogo kupiłem te pająki jest Argi Peterra. Argiopeterra to jest polski sklep terrorystyczny oferujący no dużo pająków. Mają lokalizację w Białymstoku i co więcej z kodem zebra. A dlaczego zebra? O tym dowiecie się na koniec filmu. Macie 10% zniżki. Kot obowiązuje do 10 października, także jest jeszcze czas na fajne zakupki, między innymi
[0:41] tych pajączków, które dzisiaj wam pokażę. Pająków jest dużo, są rzadkie, są piękne. Zapłaciłem za nie zdecydowanie za dużo pieniędzy. W sensie teraz jestem po prostu biedny. No i co? Nie ma co się obijać i przejdźmy do pająków. Ostatnimi czasy widzicie, że robię spore zakupy, bo były i Pandinus Imperator, czyli Skorpiony Cesarskie i kupiłem prchymiti, które już
[1:01] linieją na L2, L3. No i teraz znowu zakupy y nowych rzadkich pająków, bo mam taki cichy plan, żeby w najbliższe pół roku zrobić większą tą swoją hodowlę y rzadszych, ciekawszych i kolorowych, no i przez to niestety też droższych pająków. To jest jeden z nich. Dobra, to musimy uprzątnąć na stoliczku i i robimy pajojo. Ułożyłem to sobie bardzo
[1:22] sprytnie, jak na mnie. Tutaj mamy nowe pająki w ilości sztuk siedem, a tu są nowe pojemniczki w ilości sztuk mniejszej niż siedem, bo niektórych pająków nie przełożę. Na nie będę potrzebował jeszcze innych pojemników i ja je dopiero dzisiaj ogarnę, bo nie umiem myśleć z wyprzedzeniem. Dlatego najpierw zajmiemy się pajączkami, które nie pójdą do nowych domów i one przez
[1:42] chwilę jeszcze będą musiały siedzieć właśnie w takich oto brzydkich, ciasnych boksach. I są to dwa dorosłe samce. Po co je kupiłem? Y, nie mam dorosłej samicy, ale dorosłe samce niektórych gatunków pająków są absurdalnie piękne i mamy jednego fioletowo-różowego i jednego zielonego. I pozwólcie, że wam je przedstawię. To tak, na pierwszy ogień idzie coś zielonego i jest to
[2:03] Formictopus SP Green Gold Karapax, dorosły samczyk. Słuchajcie, te pająki są absolutnie fantastyczne. Są przepiękne i właśnie mienią się na taki trochę nawet wojskowy zielony kolor. I to są pająki, które o jako dorosłe samce to są takie wyciory, nie? Przecudowna
[2:24] sprawa. One chyba w ogóle na Kubie występują, o ile pamiętam, ale tu mogę się mylić. Mi się zawsze mylą te wszystkie formiktopusy wyspiarskie. Gdzie konkretnie, który występuje? gatunek kolego. Czuję go na koszulce i dobra, dobra, dobra. Widzę go.
[2:46] O, no i no to wyczeżz się jeszcze na mnie. No super bomba. W ogóle y to jest też cecha formiktopusów, że one sobie tak, wiecie, są spokojne, jest wszystko super, a nagle się okazuje, że jednak takie spokojne nie są. Słuchajcie, nie wiem gdzie jest ten pająk, nie? O, jest.
[3:06] [parsknięcie] Spotkał mnie w środku na koszulce. No chodź, chodź, chodź, chź, chź, chodź, chodź. Dobra, mamy to. Pajączek jest absolutnie przepiękny. Jest raczej słabo jadowity. No i też jest dorosłym samcem, więc raczej tutaj z gryzieniem nie powinno być problemu. Jemu w głowie, a w zasadzie w głowotłowiu jest tylko i wyłącznie spotkanie się z samicą. I na razie go tu
[3:26] wpuścimy. Słuchajcie, pająk jest naprawdę absurdalnie ładny i on faktycznie ten green, czyli zielony kolor pokazuje. Oj, pająk spanikował. Nie możemy pozwolić, żeby pająk panikował, bo wtedy pająk jest pająk jest niefajny. I dobra, pająk przestał panikować. Tak, ma włoski parzące,
[3:47] wyczesał się, co też widzieliście. I ja te formiktopusy uwielbiam, bo cały w ogóle rodzaj formictopus to są pająki, które zarówno samce jak i samice prezentują tak niesamowite barwy. Mogą być różowe, fioletowe, zielone, niebieskie i to jest przykład zielonego. 50 € czyli jakieś tam 200, nie wiem 30, 40 zł to nie jest jakaś tam duża cena.
[4:07] No i mniej więcej w takiej kwocie to kupiłem. Już mnie wszystko swędzi, tak spoiler. Drugi samiec. Tym razem rodzaj panfobeteus, czyli duże, nawet bardzo duże, takie włochaste, puszyste pająki z południowej Ameryki. To jest akurat samiec dość pospolitego i opisanego, tak mi się wydaje, że platyomma jest opisana, gatunku, który właśnie nazywa
[4:27] się Pamfobeteus Plateomma czy tam Pamfobeteus SP Plateomma. Ej, w sumie to sprawdzę. Taki protip. Jakbyście chcieli cokolwiek sprawdzać, to to wpisujecie World Spiders Catalog i rodzaj Pampchobeteus. I tutaj jak jest [parsknięcie] rodzaj panfobeteus to o właśnie to
[4:50] spróbujmy szukać platom jest. Okej, czyli to jest valid gatunek. No i fajnie. Tak przy tej ilości nieopisanych gatunków z rodzaju panfobeteus czasami można się pstryknąć i pomylić. No i to jest z kolei pająk, który jest właśnie fioletowo-różowy. Samce pająków z rodzaju panfobeteus są fenomenalnie ubarwione. Też się wyczesuje. Znowu nie będzie wszystko
[5:10] swędzieć, ale no zobaczcie tylko jakie to są barwy. To jest taki kosmos. On wygląda no niesamowicie. I to wygląda też trochę jakby on był taki matowy, nawet wpadał w złoto albo w pomarańczowy kolor. Coś pięknego. No i sami widzicie, że pająk jest ogromny. Siedzi w dużo za małym dla niego pojemniku. Dlatego jemu
[5:30] będzie trzeba ogarnąć dużo większy pojemnik. I chyba mam jedno wolne terrarium. To nawet nie wiem, czy do terrarium byśmy go po prostu nie wpuścili, bo ten pająk no jest dorosłym samcem. Tak, czyli też będzie go interesowało głównie znalezienie samicy. E, i dorosłe samce niestety ptaszników w tym hobby są traktowane trochę jako tak brzydko powiem materiał rozpłodowy. Więc takie samczyki no raz,
[5:52] że one żyją dużo krócej niż samice, dwa one nie zawsze będą takie piękne, bo wycierają się i to nawet widać on na odnóżach już tu ma przetarcia, gdzie widać kolor po prostu jego ciała, czyli tego hitynowego egzoszkieletu. No ale na razie jest przecudowny, jest przepiękny i zostanie ze mną na dużo
[6:12] dłużej, bo to jest raczej świeży samczyk, także myślę, że jeszcze sobie trochę tutaj pożyję. Cudowny stwór. Zamykamy go. Zdenerwował się. No weź nóżki. Wiesz, musisz wziąć nóżki, bo ja cię nie zamknę. No dzisiaj pójdziesz do nowego domu. No przecież nie panikuj, krzywda ci się nie dzieje. Łobozu. Tak. I ten samiec
[6:33] kosztował chyba tam 200 czy 250 zł, także nie jest to też jakaś ogromna suma. No i teraz przechodzimy już do czegoś, co jest rzadsze, co jest przede wszystkim też droższe, a na co bardzo długo polowałem. I o ile pamiętacie z d trzy lata temu miałem pewnego pająka o imieniu Zosia. Zosia odeszła. Zosia była ze mną bardzo długo i to był mój
[6:53] pierwszy pająk z tego gatunku. No i dzisiaj trafiła się okazja i mam kolejnego. Słuchajcie, udało się po długim czasie zdobyć kolejną samicę dorosłą. Grola Pulchra. Co do przynależności gatunkowej, to tutaj są różne zawirowania. Czy to jest faktycznie Pulchra, czy Gram Mostola o takiej zawiłej nazwie Quiro Guy. Jest taki gatunek opisany też względnie
[7:14] niedawno. No ale trafiła się właśnie pulchra. Z tego co już zdążyłem zauważyć bardzo tuptająca. Ona sobie lubi potuptać. Na razie jest spokojna, ale zaraz jak ją wyjmiemy, to zacznie, o Jezu, włoski parzące w przełyku. O bardzo niefajnie. To zacznie sobie tuptać. I na nią właśnie mam przygotowany pojemnik. Tylko będziemy musieli jeszcze, o, tu jest pojemniczek,
[7:34] będziemy musieli sobie tutaj zrobić, to jest na bestrzela zrobione, nie? To jest taki doniczka. To jest tak, by the way, nie przecięta. Miseczka na wodę jeszcze jest pusta, więc miseczkę musimy tutaj przysypać i do miseczki wlewamy. O. I do miseczki wlewamy wodę.
[7:55] Przy [parsknięcie] takich dużych pająkach to miseczka naprawdę dobra opcja. No i słuchajcie, pająk jest absolutnie przepiękny. Ja tak uwielbiam ten gatunek. On występuje w Brazylii i Urugwaju naturalnie. No a tutaj mamy hodowlany egzemplarz. Cieść. One są tak grubiutkie w ogóle. Czajcie na to. No cudowne pająki. Naprawdę cudowne, bardzo
[8:16] spokojne. Ale broń boże nie chciałbym zostać ugryzionym przez takiego pająka, bo te gramostole mają przepotężne pazury jadowe. Oj, czekajcie, bo mam dzwonek do drzwi. Dobra, nie wyłaź. Sorcia kurier. Dobra, widzę, że pająk nie wylazł i tak jakoś się kieruje ku misce na wodę. Ja zabiorę to delikatnie. Może ona może
[8:37] jej się pić chce. No oczywiście, że jej się pić chce. W sumie siedziała w tym pojemniku przez całe dwa dni, więc no dla pająka bez wody trochę kiepsko. No i dobrze. I niech sobie pije. I jest fajnie. Ja teraz mam czas, żeby ją nagrać elegancko. No ale spójrzcie tylko, jakie to jest cudo. Ten kolor jej to wcale nie
[8:58] jest czerń, tylko to jest aż taki srebrzy szary. Trochę mi przypomina m te takie silver bucki, czyli dorosłe samce goryli. I to jest dokładnie taki sam kolor. No niesamowita sprawa. No i ona sobie właśnie elegancko chłepcze wodę. Także tak, pająki korzystają z miseczki, jak się okazuje. Kurczę, no cudne są te
[9:18] pająki jeszcze. Właśnie one są tak grubaśne, no i wybitnie wolno rosną, nie? To jest niestety cecha tego tego gatunku. No ale nic się z tym nie zrobi. I teraz tak, musimy zamknąć pojemnik. Ja już się drapię po włoskach parzących. Już mam bąble. Teraz tak, to zamykamy, tak żeby jej też wiecie nie wystraszyć. Niech ona sobie pije tę wodę, skoro jej się pić chciało.
[9:41] Pijak niech sobie pije. To teraz mamy kolejny gatunek pająka. Też nie opisany, nie wiadomo co to do końca jest. I przyszedł on w ilości sztuk dwóch. Mamy samca i mamy samicę. Tylko teraz żebym ja się nie pomylił. Okej. Tu jest samiec i tu jest samica. Mamy takie dwa pudełeczka. Słuchajcie, to jest pająk dosyć zagadkowy, który występuje w
[10:01] Malezji, a konkretnie na Borneo i jego nazwa aktualna hodowlana to jest Formingo Hillus SP Sabach Red. W skrócie co ta nazwa nam mówi, że należy do rodzaju najprawdopodobniej Formingo Hillus. Nie jest opisanym gatunkiem. Występuje w rejonie Sabach, czyli tam na Borneo w Malezji. Plus jest czerwony. To
[10:21] tak w skrócie i to w ogóle będzie miało odniesienie też do następnego pająka. No i mamy samca dorosłego, który wygląda jak totalny wycior. My przełożymy sobie go, przełożymy sobie go, przełożymy sobie go chyba do pojemniczka, chociaż tu się zastanowię. Natomiast piękna jest, słuchajcie, samica. Samica to jest ogólnie silnie jadowity pająk. To to trzeba tu uważać, więc jego nie bierzemy
[10:41] na rączki i zasuwa. Naprawdę zasuwa. Dlatego do niej weźmiemy to, czyli to jest taki wysoki braplast. O tutaj hmm potrzebuję mój kran miejscowy. Kran miejscowy musi zostać zroszony.
[11:03] Okej. Yyy, no i tego pająka trzeba jakoś sprytnie wam pokazać. Ogólnie jest przepiękny. Wygląda faktycznie jakby był trochę czerwonawy, natomiast pająk jest przede wszystkim wybitnie szybki. No i ten silny jad ma, więc trzeba z nim uważać. jak sobie go y [śmiech] a tak
[11:24] zapomniałem powiedzieć, one jeszcze lubią się postawić i i to są pajączki, które oprócz tego, że są cudowne i mają te charakterystyczne benzynowe stópki, które powodują, że one na przykład mogą chodzić po szkle, takie same ma na przykład Psalmopeus Jminia, no to tak to rodzaj formingochilus jest właśnie taki. One sobie w kaszę dmuchać nie dadzą
[11:44] absolutnie. Pajączek jest przecudowny. No. No właśnie. I ona będzie gryzła momentalnie, co jest w sumie spoko znakiem. Zaczy pająk się dobrze czuje. Jest zdrowy, ale no pazurki jadowe pokazuje i te czerwone włoski na spodzie Helicerów. Coś pięknego. [parsknięcie]
[12:04] Naprawdę pająk jest przecudowny, jest przepiękny. Kosztuje masę pieniędzy, bo za te parę dałem chyba 1200 zł coś takiego. No ale słuchajcie, to jest banger. Ona jeszcze nie jest dorosła, nie? One będą dużo większe. O, i tak gryzie. Dobra, musimy ją przenieść tak delikatnie. Byle mi, byle by mi po pęsecie nie pobiegła, bo rzucę tą pęsetą w cholerę. No bardzo, bardzo. Czekajcie,
[12:24] bo to jest głupi pomysł, żebym ja teraz nagrywał to bardzo nie chcę wyjść z tego pojemnika. No wyłaź ziomek, no co ty. Trochę bezczelnie, no ale dobra, udało się. Yyy, tak, pajączek jest przepiękny [westchnienie][wciągnięcie powietrza] i jakby ona wyszła na ten kawałek,
[12:44] co [parsknięcie] w ogóle ona robi, to jest taki hit, nie kontroluje w ogóle w jakiej pozycji jest. W sensie sam pająk. No i ona sobie po prostu będzie gryzła i i nara. Nie [parsknięcie] wiecie co? Ups. No właśnie zaczepiła mi się openetę. Dobra i
[13:05] zrobimy może tak. to pokażę ją wam z wierzchu. No cudowny pająk, typowy formingoch hillus. Mamy te charakterystyczne takie tygryskowate paski na odwłoku. Pająk bardzo zły, bardzo niefajny w ugryzieniu. Trochę mi przypomina tego asfnoilus rufus coś takiego. One też mają te te jasne paseczki na odnóżach. No ogólnie cudny
[13:27] pająk, tylko właśnie trzeba z nim uważać, no bo no bo jest taki, nie [śmiech] pająk się postawił. No i no i pogadane, nie? Generalnie także cudeńko, ale naprawdę no świetne pająki i to jest taka charakterystyczna, bardzo charakterystyczna poza, jeśli chodzi o,
[13:47] jeśli chodzi o ptaszniki. Zrobiłem jeszcze elegancko głupią rzecz, to znaczy chciałem nagrać ładną okładkę, którą być może zobaczycie. W każdym [parsknięcie] razie na białym tle pająk prezentuje się no zjawiskowo. Dobra, nie męczymy już jej. E, to zabieram, bo to mi się przyda jeszcze. Ops. Miło z jej strony, że ona chociaż sobie, wiecie, tak siedzi w jednym miejscu i to [muzyka] jest spoko. Pająka wkładamy.
[14:10] No już nie denerwuj się. Dziubek. Dziubas. I zamykamy to w cholerę. Jednego złola mamy. Drugim złolem jest samiec, ale samca w sumie też wam pokażę, tylko że samiec jest, wiecie, zobaczymy, czy on też jest taki bojowo nastawiony, czy nie, czy on będzie raczej zasuwał. Nie, sam. [śmiech]
[14:32] Dobra, samczyk też jest bojowo nastawiony, czyli to jest u nich On jest jeszcze gorszy od samicy. No zdecydowanie. Dobra, to nie wkurzamy go, ale też jest wybitnie niezadowolony z tego, że ja tu go szturchnąłem. Co do samca, no to taki trochę wycior, nie w sensie beżowo,
[14:52] powiedzmy trochę. Ten też czerwonawy pająk. Dobrze, zostały nam dwa pająki, również piekielnie nieprzyjazne, jeśli chodzi o ugryzienia, też silnie jadowite. I tutaj jest pierwszy, to jest samica pewnego pająka z Tajlandii. Y, tam jest na południu Tajlandii bodajże taki region Ranong i tam występuje coś o nazwie bardzo tajemniczej swoją drogą
[15:13] ornitoktoniny SP Ranong Blue. Ta nazwa znowu mówi nam to, że on należy do podrodziny ornitoktoniny, bardzo rozpowszechnionej w południowo-wschodniej Azji, że występuje w tej prowincji Ramong, czy to jest jakaś, no chyba prowincja, no i jest niebieski, to znaczy ma refleksy niebieskie i dla tego pająka też mam przyszykowany pojemnik i on również jest
[15:33] złolem, więc więc skoro jest złolem, no to też trzeba z nim uważać. Natomiast nie powinno być aż tak źle. Bardzo chciałbym go zobaczyć w świetle, bo słuchajcie, właśnie w świetle on pokazuje te swoje cudowne, niesamowite niebieskie refleksy. Najpierw zrosimy.
[15:57] Z tego co pamiętam, to to jest pająk podziemny. Chyba, że ktoś mnie wyprowadzi z błędu. Natomiast tutaj też widzicie, że ona sobie już wykopała [parsknięcie] małą norkę z boku pojemniczkę na tyle, na ile mogła. No i zobaczmy, co ten pająk z sobą reprezentuje. Cześć, dziubek. >> [śmiech] >> Jest bardzo podobnie jak przy tym. Jaki
[16:18] złośnik mały. Ty chopie. No co ty? Przecież ja ci nawet nic nie zrobiłem. No tak, ewidentnie jest wpieniona i to tak potężnie wpieniona, co jest dosyć ciekawe, bo znaczy w sumie nie jest ciekawe, no one takie są po prostu.
[16:38] Dobra, [parsknięcie] spróbujmy w ogóle. Kurde, jak ona jest tak, to ja nie zobaczę w ogóle tych niebieskich refleksów. No ale no ale nic. Pajączek jest taki przyjemny. Trzeba coś z nim sprytnego zrobić, bo
[16:59] Dobra. O, [parsknięcie] no i połóż się trochę. I teraz ja na ciebie poświecę. O i zobaczymy, czy ty masz faktycznie ten niebieski kolor, bo to mnie intryguje tutaj w tobie. Pokaż, nosie. Ej, no jest odejm, ale widać to fajnie. Nie widziałem go jeszcze pod latarą, ale
[17:20] no. Czekajcie, odpalimy latarę. Zobaczcie. No czarny pająk, nie czarny jak smoła. No i te nóżki też ma czarne, ale jak się na niego poświeci. O ty, ale cudne kolory. Faktycznie round blue. No niesamowity pająk. Naprawdę
[17:41] przecudo. I jak tak dam z innej perspektywy. Nie no, Banger naprawdę. Dobra, widać ten niebieski kolor. Coś pięknego. Tak pozachwycane. Ja jeszcze się trochę wiecie co, poprzyglądam. Tak. Nie no,
[18:02] denger. [parsknięcie] Dobra, to teraz tego miśka trzeba sprytnie przenieść, więc ja to zrobię bezczelnie po prostu. Czyli łapiemy pająka tak, nie robiąc mu krzywdy przesad. O, i już jest okej. też potrafi łazić po szybie, także jeszcze mi gilieknie. Nie lubię być przeziębiony. Dobra [parsknięcie] i zostało ostatnie cudo,
[18:23] które wyjaśni nam dlaczego kod promocyjny to jest zebra. Bo ostatnim pająkiem, jednocześnie tym, z czego najbardziej się cieszę z tego całego ciała tajstwa jest coś o aktualnej nazwie Melopeus SP Purple Zebra czy też Melopeus albo Striatus SP Purple Zebra. Te niejasności jeśli chodzi o nazwę dotyczą tego, że nie do końca wiadomo co
[18:43] to jest za pająk. Natomiast on jest tak absurdalnie ładny i sam rodzaj melopeus jest bardzo mało znany, a jednocześnie jest bardzo znany, bo to jest były rodzaj cyriopagopus. I w zeszłym roku bodajże wyszła praca naukowa, którą tutaj wam wklejam, gdzie łącznie chyba siedem gatunków z rodzaju cyriopagopu zostało przeniesione do rodzaju melopeus i aktualnie to jest właśnie melopeus. Natomiast wracając do tego dziubka, to
[19:04] on z tego co wiem występuje w Tajlandii, w Mianmie i jeszcze w jednym kraju, czyli znowu południowo-wschodnia Azja, co może nam sugerować, że znowu mamy silny jad i pająk tutaj nie reprezentuje sobą jakiś tam super kolorków, nie jest też jakiś bardzo ogromny, ale jak się postawi i jak zobaczycie co ma na bokach od nóży, no to po prostu ja jestem w szoku, że taki pająk w ogóle na świecie
[19:26] istnieje. Są też różne takie [śmiech] bardzo zły. Są też różne przesłanki, że to może być jakiś podgatunek cyriopagopus albo striatus. Mimo że w przypadku ptaszników podgatunków się nie uznaje, ale O kurde, czajcie to nie.
[19:46] Dobra, tutaj muszę zrobić to jeszcze inaczej. Pęetę odstawiam. O i teraz poświecimy i zobaczycie o co mi chodzi z tym pająkiem. I znowu światełko leci. No czajcie na to. Przecież to jest jakiś absolutny w ogóle fenomen. Co tu się dzieje? Co to jest za pająk? Skąd oni go wzięli? Typowy
[20:07] podziemniak, żeby nie było, bo są ziemniaki, podziemniaki i nadziemniaki. Nie, no żartuję. Pająk podziemny, więc potrzebuje sporej ilości podłoża. Tu ma trochę za mało, więc dosypiemy. Natomiast ten odwłok, a raczej opistosoma, jak powinien powiedzieć, który jest bardzo podobny do albo striatusa. No i ogólnie on jest podobny do albo striatusa, tylko że ma te niebieskie refleksy, które nie wiadomo czym są. Strzelam, że jest to osobny
[20:28] gatunek, jeśli już. No i to jest samiczka, która jest warta, ja wiem, 1200 czy tam 1000 zł, może nawet trochę więcej. W każdym razie wow. I to jest to, na co tak długo czekałem. Ja tak długo chciałem tego pająka, bo maluchy można bez problemu dostać, nie czy u Argiopę, czy u nas. Ale żeby dostać samicy i żeby wyhodować samicę,
[20:50] wow, po prostu. No pająk jest absolutnie nieziemski. Wygląda jak z kosmosu. No i cieszę się strasznie, że do mnie trafił. Także kurczę. I też jak sami widzieliście, no jest taki kruszynek dość złośliwy, mały i kruszynka trzeba teraz odstawić jakoś sprytnie.
[21:10] Kruszynek też jest szybki. Jak mi tutaj ucieknie, to będzie lipa. No ogólnie te byłe ceriopagopusty to są szybkie skubańce. Dobra, pokaż się. Jo. Aj. No powiem wam, że
[21:31] pająk robi kolosalne wrażenie. Naprawdę. Wow. Przecudowny stwór i on ma ten niebieski właśnie nie ani na spodzie, tak typowo, ani na wierzchu, tylko po bokach tych odnóży. No i jest sobie taki pająk, żyje gdzieś. Niesamowita sprawa. Postawisz nam się czy nie?
[21:53] Nie postawi się. O, jaki szybki. Dobra, zamykamy go, bo on też będzie świrował tutaj. W sumie ten kawałek korka może tak być. Niech on sobie tam kopie. No i to by było na tyle, moi drodzy. Dajcie znać, czy film wam się podobał, bo ja jestem tymi pająkami zachwycony. To są tak przepiękne stworzenia o takich kolorach, które uwidaczniają się dopiero pod światłem latarki. Widzimy się w
[22:13] następnym materiale. Hejka.